I Am The Damned
I Am The Dead
I Am The Agony Inside
The Dying Head
This Is Injustice
Woe Unto Thee
I Pray This Punishment
Would Have Mercy On Me

Bugün doğum günüydü, bugün toprağa verilecekmiş. Sizi bilmem ama benim için hala en iyi şarkıcı…

http://tr.wikipedia.org/wiki/Michael_Jackson

Amerika’dan bir vatandaşımızın (Türkiye’nin ABD Seattle Fahri Konsolosu olan Sn. J. Ufuk Gökçen)   ‘Türk olmak nasıl bir duygudur?’ konulu yazısı.

Aslında çok şeydir, Türk olmak.

Türk olmak, Osmanlı’nın borcunu ödemektir. (Hovarda babanın borçla yaşayan evladı gibi.)
Kosova’da ve Bosna’da, Batı Trakya’da ve Makedonya’da bilmem kaç asır geçmişte kalan meselelerin, hesabını vermektir.
Türk olmak Kıbrıs’ta, Hocalı’da, Anadolu’da ve Balkanlar’da soykırıma uğrayıp karşılığında yapmadığın soykırımla suçlanmaktır.

Türk olmak faşist olmaktır, vatanına, milletine, tarihine sahip çıktığında…

Türk olmak demokrat ve çağdaş olmaktır, vatanına, milletine, tarihine sövdüğünde…

Türk olmak lisanının Avrupa’da yasaklanmasıdır ve yine Türk olmak kendini ve derdini anlatamamaktır.
Avrupa’da hor görülmek Türk olmaktır, ataların birçok asır önce Viyana’yı kuşattığı için ve hoş görülmemektir tabii ki sadece kuşatıp; Napolyon gibi bütün Viyana’yı yakmadığın için.

Türk olmak Selanik’te Pontus Anıtı’nın, Viyana’da çiğnenen yeniçeri minberinin ve Malta’da papazın üzerine bastığı Türk bayrağı heykelinin önünden geçmektir.

Türk olmak zordur, çetindir ve eziyetlidir. Üç kıtadan dönüp, bir küçük yarımadada misafir muamelesi görmektir. Sayısız imparatorluk kurmak Türk olmaktır, aynı zamanda sayısız imparatorluk yıkmak da Türk olmaktır.

Arabaya koşulan ilk atın vatanında, ilk yazılı antlaşmanın imzalandığı yurtta, yazının bulunduğu, paranın icat edildiği her metrekaresinden bereket fışkıran bu yurtta, kalkınmak için yabancı sermaye beklemektir.

Türk olmak; Truva’dan bu yana, Sümer’den bu yana serpilerek gelse de, tarihten eski bu topraklarda, bütün zamandan damıtılarak gelen yüksek değerlerine rağmen, bir haftalık hafıza ile yaşamaktır.

Doğu Roma’yı da Batı Roma’yı da yıkıp, yeni Roma olan AB’ye girmeye çalışmaktır Türk olmak.

Türk olmak, Mostar’da köprüdür, Kerkük’te kaledir, İstanbul’da Kızkulesi’dir, Anadolu’da buğdaydır, Çukurova’da pamuktur, Ege’de tütün, Karadeniz’de fındık, Trakya’da ayçiçeğidir.

Türk olmak Çanakkale’de ölmektir.
Çanakkale’de ölmeden önce düşmana su vermektir, onun yaralısını sırtında kendi hastanesine taşımaktır.
Düşmanın ardından rahmet okumak, kanlısından helallik almaktır.

Sabahları odana rahmet dolsun diye, camı açmaktır. Kar yağdığında kayak yapmayı değil, evsizleri düşünmektir. Balkon köşesine kuşlar için, kışın ekmek kırıntısı, yazın su koymaktır. Yağmura rahmet, kara bereket diye bakmaktır.

Türk olmak, harap bir ülkede, zengin ülkelerin müstemlekesini reddedip, tahtadan kılıç ve ipten üzengi ile paylaşacak ve sahiplenecek tek varlığı fakirlik olmasına rağmen, yedi düvele meydan okumaktır.

Türk olmak askere davul-zurna ile uğurlanmaktır, belki de dönmeyeceğini bilerek. Türk olmak, annenin şehit oğlunun ardından ‘Bir oğlum daha olsun, onu da vatan için göndereceğim.’ demesidir. Babanın gözyaşlarını tutarak, tabutuna son kez dokunurken ‘Vatan sağ olsun!’ demesidir.
Türk olmak ‘Türk çayında radyasyon olmaz!’ yalanları ile ‘Gusül abdesti alana AIDS bulaşmaz!’ dolanları ile yaşamaktır.
Her hükümetin enkaz devraldığı, ama asla ardında enkaz bırakmadığı ülkede olmaktır.

Türk olmak, ecdadın yaşadığı kıtlıktan dolayı, çayın yanında gelen şekerden fazla olanı garsona geri vermektir. Aynı nedenle Türk olmak, yemeği ziyan etmekten korkmaktır. Göz hakkına, diş kirasına saygıdır.

Türk olmak. Evindeki bir kap aşın yarısını tanrı misafirine vermektir. Kendi yerde, misafiri döşekte yatırmaktır Türk olmak.
Türk olmak, milli maçta ağlamaktır. Ayhan Işık’a, Belgin Doruk’a aşık olmaktır. Türk olmak, aşkını ölesiye sevmektir. Aşkı için ölmektir, öldürmektir. Sevdiceğinin elini bir kez tutamadan, toprağa girmektir.

En güzel aşk şiirlerini yüreğinde hissetmektir. Eşkiyaya türkü yakmaktır, Türk olmak.

Milletine sövmektir, ama başkasına sövdürmemektir, Türk olmak. Atatürk`ün izinden gitmektir.Hükümetler tarafindan ilkelerini kaldirmaktir.
Türk olmak Yunus’u bilmektir, Aşık Veysel’i sevmektir. Mevlana’yı, Hacı Bektaş-ı Veli’yi ve Hoca Yesevî -tek bir satırını okumasa da yüreğinde taşımaktır.

Türk olmak, saz çaldığında, ney üflendiğinde, kös dövül düğünde ve kaval çaldığında, yüreğinin derinlerinde bir sızı sezmektir, bir de Yemen Türküsü’nde…
Hayatın sana verdiklerine ‘Nasip’, vermediklerine ‘Kısmet’ demektir. Her işin ‘Hayırlısına’ inanmaktır ve ağlamamak için çok gülmekten çekinmektir.

Türk olmak, Asya’da batılı, Avrupa’da doğulu diye tepki görmektir.
Irk sözünü bilmeden yaşamak, yaradılanı Yaradandan ötürü sevmektir.
Magazin programları ile dizilerin arasına sıkışsa da, silkinip üzerindeki ölü toprağını atabilmektir.

Türk olmak, mahalle maçı için aynı saatte, on kişi buluşamazken, milyon kişinin bir araya gelmesidir.
Tavla oynarken bile kavga ederken, milyon kişinin kavga etmeden gösteri yapabilmesidir.

Türk olmak, buhran zamanında Arjantin’de de mağazalar yağmalanırken, daha ağır buhranda sıraya girerek, sorumlusuna en ağır cezayı tek bir cam kırmadan sandıkta kesmektir.

Türk olmak, en zayıf gününde bile dünyaya meydan okumak, en dertli gününde bile her ufunetin bir şafakta biteceğini bilerek tevekkül göstermektir.

Zor iştir Türk olmak. Türk olmak Anadolu’da her düşen yağmur damlasına hamdetmek, her çıkan başak için şükretmektir.

Türk olmak, Kendisine her türlü kötülüğü layık görenleri, işbasına getirmektir.

Türk olmak, medeniyetler mezarlığı Anadolu’da dik durabilmektir.

Aslında biraz geç ve belki de gereksiz bunu yazmak… Ama olsun gene de yazmak geçiyor içimden…
Benim için her geçen günden farksız bir gün daha aksine daha da sıkıcı nedense…

Bu arada herkesin Mubarek Kurban Bayramını kutlarım şimdiden… Bayramda çalışıyor olmam sebebiyle buralarda olamayacağım… Elimden geldiğince yorumları vs kontrol edip eklemeye çalışacağım ama merak etmeyin.

Bunların dışında tüm KATIRCI’lar kayıplarda ama bakalım belki bayram belki de ekonomik kriz telaşıdır kimbilir?…

Eğer KATIRCI olarak burada yazı yazmak, kendi köşenize sahip olmak isterseniz benimle irtibata geçmekten çekinmeyin. Ne üzerine yazmak istediğiniz ya da aklınızdakiler hakkında bir mail atın bana üstünde konuşalım.

Şimdilik benden bu kadar… Herkese iyi bayramlar tekrar. Herşey gönlünüzce olsun…

Izmir kurtulmus, çok tatli bir yorgunluk, Ankara’ya hareket edecekler…
Trene binerler ve kompartimana çekilirler. Ertesi gün, yaveri,
Atatürk’ün kompartimaninin kapisini çalar. Atatürk, yorgun, bitkin bir halde
kravatini yikamaktadir.
Yaveri: ‘Pasam bu ne hal, hiç uyumadiniz herhalde; niye böylesiniz’, der.
‘Çocuk, kompartimanima yastikla battaniye koymayi unutmussunuz, kolumu yastik yaptim agridi, setremi yastik yaptim
üsüdüm, uyumadim kalktim’, der.
Yaveri: ‘Aman Pasam! Birimize haber vereydiniz; hemen size bir yastikla battaniye getirirdik’, der.
Ve bir ülke kurtarmaktan dönen komutan tarihi bir cevap verir: ‘Geç fark ettim, hepiniz en az benim kadar yorgundunuz,
hiç birinize kiyamadim. Önemli olan benim uyumam degil; milletimin rahat uyumasi’.

ATAMIZ SAYESINDE NE KADAR RAHAT UYUYORUZ KI; HALA UYANAMADIK ?

Şiiri Cem YILMAZ yazmış diyorlar ancak ne kadar doğrudur bilemiyorum. Taktir sizin…

Bakma, dönmez şafak vakti yurttan kaçan o alçak!
Dönmeyip Amerika’da, arlanmaksızın yaşayacak!.
O benim milletimin hırsızıdır, yurdu soyacak,
Hortumladıkları benimdir, milletimindir ancak!

Çalma, kurban olayım hepsini ey hırslı çakal!
Gariban halkıma da bir pul bırakacak kadar al!
Olmaz sana götürdüğün paralar sonra helal,
Hakkını vermezsen burdaki ortaklarının behemehal!

Ben ezelden beri aç yaşadım,aç yaşarım!
Hangi hükümet beni kurtaracakmış,şaşarım!
Kurumuş musluk gibiyim, ne akar ne taşarım!
Yırtsam da bir tarafımı, hiç görülmez başarım!

Mali krizler, yoluna örmüşse çelikten bir duvar,
Benim .ceğiz, .cağız diyen bir hükümetim var!
Bağırsın korkma, nasıl işimize burnunu sokar?
‘Avrupa Birliği’ denen tekdişi kalmış canavar!

Arkadaş, Meclis’e namusuyla çalışanları uğratma sakın!
İşe aldıracakların, olsun hep sana yakın!
Gelecektir, cezanı vereceği günler Hakkın,
Kim bilir belki yarın, belki yarından da yakın!

Yaktığın yerleri ‘orman’ diyerek geçme, tanı!
Çalışanı işten at, doldur kadroya yatanı!
Gözleri açık yatır seni kurtaran atanı,
Satılmadik o kaldı, durma satıver şu vatanı!

Sermaye mutlu olsun, olsa da çevre feda!
Semizlettin Apo’yu, mezarında dönsün Şüheda!
Uydurma kanunlarla Meclis’ten getirin seda!
On bin Yıllık tarihe, yurdum ederken veda!

Cümlenizin bu yurdu yok etmek mi emeli?
Yediginiz herzelere başka ne demeli!
Oyuverin altını iyice sallansın temeli,
Yurdumun ki, sonunda vatandaş kükremeli!

O zaman durur belki gözümden akan yaşım,
O zaman doğrulur belim, yukarı kalkar başım,
O zaman boşa gitmez yıllarsüren uğraşım!
HESABINI VERİP TE GİTTİĞİNİZ GÜN KARDAŞIM,

Dalgalanın dolar gibi sizde şimdi ey suçlular!
Olsun artık soyguncuya vurulacak bir yular,
Ebediyen, öyle yok hesapsız bir iktidar!
Hakkıdır ‘garip yaşamış vatandaş’ın da gülmek,
Hakkıdır ezilmiş milletimin, aydınlık bir İstikbal!

Sıkıldım artık böyle yaşamaktan huzursuz, mutsuz….

İnsanların şekilciliğinden, bayramlardaki yapmacık selamlaşmalardan, bayrama değer veriyormuş gibi gözüküp sadece tatil gözüyle bakanlardan…

Hayatımın 17 senesini okumaya veripte hala bu ülkede bir yerlere gelebilmek için cahil insanlarla muhatap olmaktan…

S I K I L D I M….

İnsanların hele hele ailenin yalanlarından… Herşeyi güllük gülistanlıkmış gibi gösterip sonra da birden al sana hayat diyip ortalığa atılmaktan…

Annelerin kendilerine saygılı olsun diye oğul yetiştirip gelinini ezmesi için telkin etmelerinden… Kocalarına karşı çocuklarını doldurmalarından….

Bukadar salak olmaktan sıkıldım…. Çünkü kendimi akıllı gördükçe anladım ki herkes aptal olamaz… Bildiklerimi söyledikçe “bilmiş” “ukala” “yalancı” diye arkamdan konuşanlardan…

Burada bile insanların çok güzel diyip de forumdan yazışmamalarından sıkıldım…

Güzel olan hiç birşey yok şu yalan dünya da bizler de birer yalan olmuşuz… Kendimizi kandırmak tek mutluluk olmuş…